SOPA is meer dan een DNS-blokkade

10 antwoorden [Laatste bericht]
Anoniem

Gepubliceerd: Woensdag 18 januari 2012
Auteur: René Schoemaker

De controversiële Stop Online Piracy Act is meer dan alleen de mogelijkheid tot DNS-blokkade. Wat staat er nu eigenlijk in dat antipiraterijwetsvoorstel? We zetten een en ander op een rij.

Vandaag gaat de Engelstalige Wikipedia op zwart in protest tegen de Stop Online Piracy Act (SOPA). Dit wetsvoorstel werd in oktober ingediend door het Republikeinse lid van het Huis van Afgevaardigden Lamar Smith. Het volgde een ander wetsvoorstel op dat in de Senaat is ingediend, genaamd de Protect IP Act (PIPA). Maar SOPA gaat op veel punten veel dieper, breder en verder in zijn beperkende maatregelen en de reikwijdte van die maatregelen.

De oorspronkelijke naam van het wetsvoorstel heette de Enforcing and Protecting American Rights Against Sites Intent on Theft and Exploitation Act. Dat werd afgekort tot E-PARASITE Act. Maar omdat over die afkorting direct al veel grappen werden gemaakt, werd snel besloten tot een andere, meer duidelijke naam. Dat werd SOPA.

Aanpak illegale content makkelijker

Het wetsvoorstel wil het makkelijker maken voor de houders van auteursrechten en merkenrechten om schending van die rechten aan te pakken. Die rechtenhouders moeten nu een beroep doen op de Digital Millenium Copyright Act (DMCA), die rechtenhouders de mogelijkheid geeft een zo geheten 'takedown notice' te sturen aan bedrijven die het mogelijk maken dat copyright wordt geschonden, zoals bijvoorbeeld YouTube. De gewraakte content wordt verwijderd, tenzij degene die de content heeft geplaatst bezwaar maakt. De rechtenhouder kan dan naar de rechter stappen. Maar daar heeft ook de tegenpartij de mogelijkheid om gehoord te worden, en de rechter weegt de argumenten van beide partijen.

Met SOPA wordt dat anders. Als de wet wordt aangenomen kunnen gedupeerden direct naar de produreur-generaal stappen die met een rechtbankbevel internetserviceproviders kan dwingen de bewuste site te blokkeren. De tegenpartij is dan nog niet eens op de hoogte.

Maar niet alleen de isp's kunnen worden aangeschreven. Allerlei internetbedrijven kunnen worden benaderd die maar enigszins en zijdelings betrokken zijn met de mogelijkheid dat een niet-Amerikaanse site een mogelijke inbreuk maakt op het copyright. We hebben het dus niet alleen over internetserviceproviders, maar ook over Google met zijn zoekmachine, betaaldiensten als PayPal of Visa en advertentieservices.

Binnen 5 dagen actie

De partijen die worden benaderd moeten vervolgens binnen vijf dagen actie ondernemen. Google moet bijvoorbeeld elke mogelijke verwijzing naar de site met de gewraakte content uit zijn zoekmachine filteren, PayPal en Visa moeten zorgen dat betalingen via hun diensten onmogelijk worden.

Verder kunnen Internetserviceproviders en betaaldiensten tot nu toe nog worden aangesproken op schade die hun klanten lijden als zij naar oordeel van de rechter ten onrechte worden afgesneden van hun diensten of het internet. Maar dat wordt afdekt door SOPA. Daarin wordt immuniteit gegarandeerd tegen schadeclaims van benadeelde sitehouders en contentaanbieders, ook als de maatregelen die voortvloeien uit SOPA ten onrechte zijn toegepast.

Sterker nog, SOPA maakt het voor isp's en betaaldiensten mogelijk om zelf actief sites te blokkeren als zij geloven dat de bewuste site betrokken is bij het schenden van copyright van Amerikanen of Amerikaanse bedrijven. Daar is dan geen waarschuwing van de rechtenhouder meer voor nodig. De bewuste sitehouder of aanbieder van de bedoelde content kan de betrokken isp en betaaldienst niet voor de rechter dagen vanwege de maatregelen.

Isp's gaan pro-actief blokken

Afhankelijk van in hoeverre isp's verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor de schade die copyrighthouders claimen te lijden, is het niet ondenkbaar dat isp's overgaan tot het monitoren van het internetverkeer op verdachte activiteiten, en vervolgens op het pro-actief blokkeren van verdachte sites. Dat zegt tenminste Markham Erickson, de leider van de NetCoalition. Die belangengroep verzet zich tegen SOPA en PIPA. De grootste internetbedrijven hebben zich erbij aangesloten. Erickson verwacht dan ook meer gebruik van deep packet inspection, dpi. Daarmee kan verkeer naar bepaalde url's worden tegengehouden.

Lange tijd is gesproken over een blokkade op het niveau van de domain name servers, maar een belangrijk deel van het Huis van Afgevaardigden heeft daar problemen mee. Om een snelle, en soepele, behandeling van het wetsvoorstel te bevorderen, heeft indiener Lamar Smith nu dus gezegd dat dit onderdeel nog even geparkeerd kan worden, om "nader onderzoek te doen naar de implicaties". Maar dat betekent nog niet dat het helemaal van de baan is.

Duizenden webpagina's in 1 keer geblokt

In tegenstelling tot de maatregelen onder de DMCA-wet kunnen met SOPA complete websites 'uit de lucht' worden gehaald, en daarom is de wet onderwerp van felle kritiek. Het kan in sommige gevallen namelijk betekenen dat er duizenden pagina's, waar verder niets mee aan de hand is, onbereikbaar worden. Dat zou bijvoorbeeld het geval zijn bij sites die aan duizenden bloggers een pagina aanbieden, of social media sites. Met DMCA was het mogelijk te zorgen dat alleen de illegale content werd geblokkeerd.

Daardoor moeten grote websites uiterst zorgvuldig met hun links omgaan. Links mogen niet verwijzen naar illegale content. Daarmee worstelt Google met zijn zoekmachine, maar ook Wikipedia. Dat zou uit voorzorg de ontelbare links in zijn pagina's opnieuw moeten onderzoeken of ze niet naar illegale content verwijzen. Ook moeten de moderators elke aanpassing in pagina's onderzoeken of er niet via nieuwe links naar copyright beschermde content wordt verwezen.

Aanpak van DNS-tools

In het wetsvoorstel willen de Amerikanen ook nog een ander klusje fiksen. Ze willen het omzeilen van blokkades door internetgebruikers aanpakken. Er zijn namelijk tools in de markt die bij een blokkade van een site dynamisch op zoek gaan naar een omweg naar dezelfde site op een andere locatie. De Amerikaanse regering heeft eerder al gevraagd aan onder meer Mozilla om toegang tot deze tools te verwijderen, maar Mozilla weigerde dat. SOPA wil die tools definitief uitbannen.

SOPA geeft ook hogere straffen dan nu het geval is op de diefstal van handelsgeheimen ten gunste van een buitenlandse mogendheid en diverse andere overtredingen aangaande het intellectuele eigendom. Ook moet er bij de Amerikaanse ambassades in de wereld "in elke geografische regio" een vertegenwoordiger met kennis van intellectueel eigendom worden neergezet.

Nog meer wijzigingen verwacht

Het wetsvoorstel is overigens al een aantal keer geamendeerd en ook in de komende weken worden wijzigingen in de tekst verwacht. Het Witte Huis heeft dit weekeinde nog zijn bezwaren kenbaar gemaakt en ook lijkt een deel van het Huis van Afgevaardigden gevoelig voor het commentaar van internetexperts. Grote internetbedrijven als Facebook en Google zien meer in de aanpak van piratensites via internationale wetgeving.

http://webwereld.nl/analyse/109224/sopa-is-meer-dan-een-dns-blokkade.html

Marc.Vg
Offline
Last seen: 48 weken 19 uur geleden
Samengevoegd: 04/25/2010
If You Thought SOPA Was Bad, Just Wait Until You Meet ACTA

 

If You Thought SOPA Was Bad, Just Wait Until You Meet ACTA

Updated below.

When sites like Wikipedia and Reddit banded together for a major blackout January 18th, the impact was felt all the way to Washington D.C. The blackout had lawmakers running from the controversial anti-piracy legislation, SOPA and PIPA, which critics said threatened freedom of speech online.

Unfortunately for free-speech advocates, these pieces of legislation are not the only laws which threaten an open internet.

Few people have heard of ACTA, or the Anti-Counterfeiting Trade Agreement, but the provisions in the agreement appear quite similar to – and more expansive than – anything we saw in SOPA. Worse, the agreement spans virtually all of the countries in the developed world, including all of the EU, the United States, Switzerland and Japan.

Many of these countries have already signed or ratified it, and the cogs are still turning, with the final real fight playing out in the EU parliament.

The treaty has been secretly negotiated behind the scenes between governments with little or no public input. The Bush administration started the process, but the Obama administration has aggressively pursued it.

Indeed, we signed ACTA in 2011.

 

Here’s a quick video primer:

According to critics, ACTA bypasses the sovereign laws of participating nations, forcing ISP’s across the globe to act as internet police.

Worse, it appears to go much further than the internet, cracking down on generic drugs and making food patents even more radical than they are by enforcing a global standard on seed patents that threatens local farmers and food independence across the developed world.
 

 

Despite ACTA’s secrecy, criticism of the agreement has been widespread. Countries like India and Brazil have been vocal opponents of the agreement, claiming that it will do a great deal of harm to emerging economies.

I’ll have more on the agreement as it emerges. But to briefly sum up, according to critics of the agreement:

  • ACTA contains global IP provisions as restrictive or worse than anything contained in SOPA and PIPA.
  • ACTA spans virtually all of the developed world, threatening the freedom of the internet as well as access to medication and food. The threat is every bit as real for those countries not involved in the process as the signatories themselves.
  • ACTA has already been signed by many countries including the US, but requires ratification in the EU parliament.
  • ACTA was written and hammered out behind closed doors. While some of the provisions have been taken out of the final US draft, plenty of unknowns still exist. It’s not nearly clear enough how the agreement will effect US laws.

Nor is this the only international agreement in the works.

According to the Electronic Frontier Foundation, there are “other plurilateral agreements, such as the Trans Pacific Partnership Agreement (TPP), which contains a chapter on IP enforcement that would have state signatories adopt even more restrictive copyright measures than ACTA. Similarly, negotiations over TPP are also held in secret and with little oversight by the public or civil society. These initiatives, negotiated without participation from civil society or the public, are an affront to a democratic world order. EFF will remain vigilant against these international initiatives that threaten to choke off creativity, innovation, and free speech, and will stand with EDRi, FFII, La Quadrature du Net and our other EU fellow traveller organizations in their campaign to defeat ACTA in the European Parliament in January.”

Sen. Ron Wyden (D-OR) has questioned the power of the executive to enter into the agreement.

“It may be possible for the U.S. to implement ACTA or any other trade agreement, once validly entered, without legislation if the agreement requires no change in U.S. law,” he wrote. “But regardless of whether the agreement requires changes in U.S. law … the executive branch lacks constitutional authority to enter a binding international agreement covering issues delegated by the Constitution to Congress’ authority, absent congressional approval.”

Now it is quite possible that the ACTA we signed in 2011 will not effect US laws. It’s difficult to say at this point given the lack of transparency. It’s also hard to say how the coordination between governments would effect existing IP law. Probably the biggest problem with this trade agreement is how little we all know. There’s something worrisome about governments pursuing these sorts of agreements behind closed doors – even if, at the end of the day, they don’t actually effect existing US laws.

We should all be worried about the implications of this and other trade agreements on the global economy, the ripple effects of which would reach all of us regardless of geographical location.

Remember, when one of these bills or trade agreements falls, another rises up to take its place. ACTA has been in the works for several years. SOPA almost passed into law unopposed. The threat to civil society isn’t going away. Honest, open, and transparent regulations written to stem the flow of pirated materials can be crafted in the light of day with input from industries outside of entertainment.

Update: An earlier version of this post claimed the act required Senate ratification. Reports are conflicting, but it appears this is not the case. ACTA has been signed as a sole executive agreement, meaning the president’s signature on this is all it takes for it to become law, though Sen. Ron Wyden has questioned the constitutionality of that move on the part of the administration.

Cory Doctorow describes the agreement as “a secretly negotiated copyright treaty that obliges its signatories to take on many of the worst features of SOPA and PIPA. The EU is nearing ratification of it. ACTA was instigated by US trade reps under the Bush Administration, who devised and enforced its unique secrecy regime, but the Obama administration enthusiastically pursued it.”

While this may be the case, it is much more difficult to assess the actual impact of the bill on US law. It may end up having a negligent effect on US IP law and internet freedom. It may have a slow impact that creeps up over the years. The lack of transparency has made it very difficult to assess, especially given the numerous governments involved. Whether or not it represents as great a threat as its critics claim, it is always worrisome when these sorts of agreements are worked out without public input.

From the EFF update on developments in ACTA in 2011:

While Internet blacklist bills exploded into the domestic U.S. Congressional scene this year, foreboding international forces are also posing new threats to the Internet around the world. The most prominent of these is the Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA), signed by the U.S. in 2011, which would strengthen intellectual property enforcement norms between signatory countries, handing overbroad powers to the content industry to preserve their antiquated business model. ACTA was widely criticized for being negotiated in secret, bypassing national parliaments and the checks and balances in existing international organizations. One of the most disheartening features of this plurilateral agreement [1] is that it creates a new global IP enforcement institution to oversee its implementation.

Eight[2] of the 11 ACTA participating countries have signed the agreement and the battle now mainly lies in the European Union. This week, the Council of the European Union—one of the European Union’s two legislative bodies, composed of executives from the 27 EU member statesadopted ACTA during a completely unrelated meeting on agriculture and fisheries. It is now up to the European Parliament, the EU’s other legislative body, to give consent on ACTA in the coming year. The European Parliament Legal Affairs Committee has discussed the agreement on December 20th, and released its very guarded opinion, summarily stating: “It appears that the agreement per se does not impose any obligation on the Union that is manifestly incompatible with fundamental rights.”  This opinion is not surprising, given how the Committee newsletter [doc] published a few days prior spoke highly of ACTA, hinting strongly that it is supportive of its signature.

But to be quite honest, the fog surrounding all of this is pretty thick still. I’ll try to shine more light on it in future posts.

For more information please visit:

EFF’s International Issue Page on ACTA: https://www.eff.org/issues/acta

European Digital Rights’ (EDRi) coverage here: www.edri.org/stopacta

La Quadrature du Net’s coverage here: http://www.laquadrature.net/en/acta

Foundation for a Free Information Infrastructure’s (FFII) blog on ACTA http://acta.ffii.org/

Twitter hash tags: #ACTA

Twitter accounts:

@StopActaNow

@ffii

@EDRi_org

@laquadrature

Source:

http://www.forbes.com/sites/erikkain/2012/01/23/if-you-thought-sopa-was-bad-just-wait-until-you-meet-acta/