Gebroken ruiten in Zaventem

Naast de ‘fake’-videobeelden die de ‘terreuraanslagen’ in Brussel van 22 maart tot wereldgeschiedenis hebben gemaakt zijn er ook de ikonische beelden van de gevel van de vertrekhal van Zaventem waarvan  de nog in het raamchassis hangende glassplinters en uitgeslagen glasscherven moeten getuigen van de twee explosies.

Enkele van de vele in de media verschenen beelden

 

 

 

Wat de afbeeldingen laten zien

Volgens de afbeeldingen werden de glasplaten door de zware explosies versplinterd met de randscherven nog in de sponningen en de centrale gedeeltes grotendeels weggeslagen waardoor omstaanders zouden kunnen gewond raakt zijn door rondvliegende glasscherven.

Een onwaarschijnlijk scenario aangezien juist om te voorkomen dat bij glasbreuk, rondvliegende of vallende scherven mensen zouden verwonden, geldt in de bouwwereld de Belgische Norm NBN S 23-002 met de bepalingen waaraan glaskonstrukties moeten voldoen.

Bij toepassing van de NBN S 23-002, die in dit geval veiligheidsglas voorziet, zouden bij een lichte impact van een explosie de glasvlakken barsten en in het raamchassis blijven zitten zonder dat glasscherven loskomen.

Ter illustratie hiervan een beeld afkomstig van de recente aanslag in de Atatürk luchthaven in Istanbul 

Atatürk luchthaven Istanbul– bij lichte impact barst de  glasplaat die in het raamchassis

blijft zitten zonder dat scherven loskomen.

Bij een zwaardere impact van een explosie waarbij de druk te groot wordt zou het glasvlak barsten en als een geheel uit het raamchassis geslagen worden eveneens zonder loskomen van scherven.

Ook hier ter illustratie een beeld van de recente aanslag in de Atatürk luchthaven in Istanbul

Atatürk luchthaven Istanbul – bij zware impact barst de glasplaat en wordt in haar geheel

weggeslagen (de rechte randen nog zijn goed zichtbaar)

In ieder geval is een scenario, zoals de ikonische foto’s laten zien, in de realiteit uitgesloten en alleen door manipulatie (fotoshoppen) van de beelden mogelijk.

Deze afbeeldingen lijken dan ook eerder een functioneel opgezet (gefotoshopt) decor te zijn om de rol van de acteurs-hulpverleners te ondersteunen wanneer deze schijnbaar werkloos, want bij nader toezien schijnt niemand iets om handen te hebben, voor dit decor staan of er doorheen wandelen.   .