NATO en Al-Qaïda: een duivels partnerschap.

NATO-lid Turkije is een vrijhaven voor Al-Qaïda en het kan de NATO-landen niets schelen want ze hebben Al-Qaïda opgericht.

Turkije is een vrijhaven voor Al-Qaïda, nog meer dan Afghanistan ooit was, voor of na de ‘false flag’ aanslagen van 11 september 2001. Dit is de realiteit, onafgezien of ze toegegeven wordt in de officiële kringen in Brussel, Washington of Ankara.  De waarheid haalt het altijd op propaganda.

Hoe groot de berg aan officiële ontkenningen, media blackouts, karaktermoorden, smeercampagnes...ook zijn, de waarheid kan niet verborgen worden dat de NATO-lidstaten en Turkije Al-Qaïda helpen in Syrië, tegen zowel de regering als tegen de vele religieuse en ethnische minderheden, van Syrische Christenen tot Koerden, van Turkmenen tot neutrale Arabische tribale gemeenschappen. (1)

Zal NATO de oorlog verklaren aan de Turkse staat voor het herbergen van deze Jihadi-terroristen die de zwarte vlag van Al-Qaïda hijsen op de graven van hun slachtoffers? Neen, waarom niet? NATO was reeds in bed met Al-Qaïda nog voor er sprake was van Al-Qaïda.

Dit donkere monster werd geboren uit de buik van de VS die het groot bracht in de jaren 80 en 90 en het losliet in Centraal Azië en nu in de Levant, Anatolië en Koerdistan.

Overal waar Al-Qaïda gaat is er de hand van NATO die het dirigeert en ondersteunt. In landen waar Al-Qaïda oprees zoals Lybië, Syrië, Afghanistan en Yemen zijn doelwitten van de massa-moordenaars in Brussel en Washington. Als NATO Brazilië wil binnenvallen of bombarderen zal het eenvoudigweg zeggen dat Al-Qaïda zich schuil houdt in het Amazonewoud.

Deze simpele truk heeft zijn tijd gehad. NATO, Turkije, Saoedi-Arabië, Frankrijk, Engeland, en ook  België... zullen falen in hun cynisch gebruik van Al-Qaïda in Syrië of om het even waar. Zij zouden er nu mee moeten ophouden vooraleer nog meer vernieling aan te richten in Centraal Azië, de Levant, Anatolië en Koerdistan, alsook aan zichzelf en hun eigen landen.

Al-Qaïda is geen bondgenoot, het is een kanker, en door zich aan die kanker vast te hechten in de hoop dat zij zijn bewegingen kunnen controleren en richten in het belang van de eigen wensen, schaden de NATO-regeringen vooral hun eigen bevolking.

 

(1)   Verschillende vorige artikels gaan meer gedetailleerd in op de Syrië-situatie:

 ‘Syrië: de NATO-war of deception’   (http://www.wacbelgium.be/nieuws/syri%C3%AB-de-nato-%E2%80%98war-deception%E2%80%99)

‘Al-Qaïda-terroristen onder NATO-controle naar Syrië’ (http://www.wacbelgium.be/nieuws/al-qa%C3%AFda-terroristen-onder-nato-controle-naar-syri%C3%AB)

Syrië: de NATO-war of deception’ (http://www.wacbelgium.be/nieuws/syri%C3%AB-de-nato-%E2%80%98war-deception%E2%80%99)