Waarom Assisen afschaffen?

De regering Michel en de hele media-machinerie stellen alles in het werk om de publieke opinie gefocust te houden op fake terrorisme. Het instellen van de ‘uitzonderingstoestand’ blijkt daartoe een uitstekend gekozen propaganda-instrument te zijn met een sterk visuele en practische interferentie in het dagdagelijkse openbare leven, vooral in Brussel dan, waar ook de schoolkinderen niet aan de propagandamachine kunnen ontsnappen.

Waarom deze brainwashing door de Staat?

Ondertussen gaat in stilte het perfectioneren van het repressieapparaat maar rustig verder. In de Kamercommissie Justitie wordt het wetsontwerp van Justitie-minister Koen Geens besproken voor het tweede luik van wijzigingen inzake Justitie ook gekend als ‘Potpourri II’, waarbij het Assisenhof afgeschaft wordt. 

Voor wie en voor wat rijdt Justitieminister Koen Geens?

Dit werd aangekondigd in een artikel in de Standaard van 06/10/2015  ‘Regering stuurt aan op einde van assisen’van de hand van Nikolas Vanhecke. Het artikel is merkwaardig omwille van de ondraaglijke lichtheid waarmee hij niet alleen de strategie beschrijft waarmee Assisen afgeschaft wordt - de Assisenrechtspraak staat ingeschreven in de Grondwet – via een omweg dan maar dus -  maar ook de motivering voor het opdoeken van Assisen: ‘Assisen is tijdverlies’ - onderzoeksrechters en speurders zouden hun tijd liever anders besteden en ‘Assisisen is een geldverslindende machine’ – een Gentse voorzitter van het hof van beroep heeft het namelijk berekend.

Wanneer een louter management-reden gegeven wordt om iets dat zo fundamenteel is in de rechtstoepassing als de Assisenrechtspraak -  de Assisenrechtspraak staat niet voor niets ingeschreven in de Grondwet – zomaar ineens af te schaffen stinkt het zaakje uren tegen de wind in en moeten grondige vragen gesteld worden naar het waarom en waarom nu.

Waar zijn zij zo bang voor?

‘No-go’ zone: terrorisme

In tegenstelling tot correctionele- en politiezaken is het assisenproces een procesvorm die ‘openbaar’ is en dat heeft zo zijn consequenties die hier duidelijk gemaakt worden aan de hand, ten titel van voorbeeld, van een rechtzaak die de Engelse Staat in 2008 aanspande tegen drie Britten in verband met de Londense bomaanslagen uit 2005.  

Drie onschuldigen vrijgesproken door Volksjury

In Engeland werden in mei 2007 drie Britten gearresteerd in de nasleep van de 7/7/2005 Londense bomaanslagen met de bedoeling geloofwaardigheid te geven aan de officiële versie van de overheid. De drie, Waheed Ali, Sadeer Saleem en Mohammed Shakil, werden ervan beschuldigd hulp verleend te hebben aan de vier beweerde bommenleggers. Hun proces startte in mei 2008 voor de rechtbank van Kingston.

Onschuldige slachtoffers van de Staat

John Anthony Hill, alias Muab’Dib, stuurde DVD’s naar het Hof in Kingston van de dokumentaire ‘7/7 Riple Effect’ over de Londense aanslagen die hij gemaakt had uitsluitend gebaseerd op materiaal dat in de mainstreammedia verschenen was over de aanslagen. De dokumentaire ‘7/7 Riple Effect’  impliceert de Metropolitan Police en Tony Blair in de aanslagen en beweert dat de feitelijke daders de geheime dienst MI5 en/of de Mossad zijn die het klaarspeelden om de vier mannen naar Londen te doen reizen met rugzakken om bewakingscamerabeelden te hebben die later als bewijsmateriaal gebruikt konden worden in het onderzoek van de aanslagen. De vier werden in werkelijkheid vermoord in Canary Warf, Londen en stierven niet als zelfmoordbommers in de explosies. De film stond sinds november 2007 op het Internet.

John Anthony Hill, alias Muab'Dib, een integer mens

Muad’ Dib stuurde die DVD’s naar het Hof uit morele bezorgdheid dat de drie beklaagden die in Kingston terecht stonden in een schijnproces zouden veroordeeld worden voor misdaden die ze volgens hem niet konden gepleegd hebben. Het Hof kon zelf oordelen of het bezorgde materiaal relevant was voor de rechtzaak of niet en kan het naar believen al of niet opnemen of negeren. Na deliberatie oordeelde de twaalfkoppige volksjury unaniem dat de drie onschuldig waren voor de aanklacht van hulpverlening in een terroristische aanslag.

‘Kill the messenger’ John Anthony Hill, alias Muab’Dib

Muab’Dib wordt aan Engeland uitgeleverd

Blijkbaar sloeg bij sommigen in Engeland de schrik zo om het hart dat Muab’Dib in Ierland prompt gearresteerd werd via een Europees aanhoudingsbevel en zijn uitlevering naar Engeland gevraagd werd om er terecht te staan voor ‘‘poging tot het perverteren van de rechtsgang’, een misdrijf waar in Engeland zware straffen op staan. Na een anderhalf jaar durende gevecht met het Ierse gerecht wordt hij  in november 2010 door het Ierse Hooggerechtshof aan Engeland uitgeleverd waar hij de gevangenis in gaat.

De rechtszaak en vrijspraak van Muab’Dib.

In mei 2011 wordt Anthony Hill in Southwark Crown Court waar hij terechtstaat, na een hallucinante vertoning van de Openbare Aanklager en op basis van zijn eigen integere verdediging door de volksjury vrijgesproken. De jury hoorde voor het eerst een diepgaande discussie over de aanslagen in Londen van 7/7/2005  en aanslagen van 11 september 2001 in de Verenigde Staten waarbij Muab’Dib onder kruisverhoor uitlegt waarom hij gelooft dat beide aanslagen in feite ‘false flag’ aanslagen waren door elementen binnen de Staat tegen de eigen bevolking.  

Wat deze rechtzaken ‘openbaar’ maken

Deze rechtzaken maken duidelijk tot welke lengte politici hun macht misbruiken om in collusie met justitie, politie en de media volledig fiktieve valse dossiers op te stellen tegen gewone burgers die geslachtofferd worden om de eigen criminele activiteiten tegen de eigen bevolking in de doofpot te stoppen om dan diezelfde bevolking de illusie voor te kunnen houden van haar ultieme beschermer te zijn.

Het maakt ook duidelijk tot welke lengte ze bereid zijn te gaan om mensen aan te pakken die als getuige of onderzoeker de realiteit blootleggen en voor hen en hun omgeving het leven zuur tot onmogelijk maken.  

Zonder Volksjuryprocessen zou de realiteit van het ‘fake’ terrorisme dat instrumenteel is voor het ontplooien van de totale politiestaat, nooit hebben kunnen blootgelegd worden.

En er lijkt nog geen einde in zicht aan de eindeloze reeks van die terrorisme-activiteit, zij het reële ‘false flag’s, driloefeningen die live gaan of met crisis-acteurs in scene gezet theater.

‘No-go’ zone: VIP-pedofilienetwerken

Tot de ‘No-go’ zones voor Justitie à la Koen Geens behoren naast ‘terrorisme’ evenzeer de ‘VIP-pedofilienetwerken’ (die voor Justitie niet bestaan) die de lijm blijken te zijn waarmee de corruptie in politiek, justitie, politie en media in stand gehouden wordt. In het Dutroux-proces indertijd heeft de rechter nog alle proceduretrukken kunnen bovenhalen om de gewenste jurybeslissing te bereiken, daarbij gesteund door een Barnum media-propaganda campagne, maar met een beter geinformeerd en alerter publiek is dat niet voor herhaling vatbaar.

De Vlaamse MSM en politici geven niet thuis over VIP-pedofiienetwerken

Het moge hiermee duidelijk zijn voor wie en voor wat Koen Geens rijdt met zijn Justitiehervormingspotpourrie en het afschaffen van de Assisenrechtspraak.

PS. Koen Geens’s uitspraak dat het bepalen van het terreur-dreigingsniveau ‘geen spelletje vogelpiek is’ is in die zin correct dat wanneer de Franse komiek Dieudonné dit jaar voor een optreden naar Brussel kwam het dreigingsniveau prompt naar 3 verhoogd werd om dat te beletten. Het is inderdaad geen vogelpiekspelletje maar een goed gericht wapen tegen wie machtsmisbruik en hypocrisie exposeert. Een rechter in Luik hem nu ook nog tot 2 maand effectieve gevangenis veroordeeld voor een optreden in Herstal in 2012.

Enkele ‘terrorisme’-artikels uit de eindeloze lijst

Aanslagen Parijs: Staat-gesponsord terrorisme?

Charlie Hebdo – een maand later

Ottawa Canada Gladio-terreur?

De ‘Woolwich’ hoax ontrafeld

‘False flag’-terrorisme in langzaam veranderende tijden.

En plots was er Boko Haram

Gijzeling Shoppingmall Naïrobi

“False flag’ AMIA Buenos-Aires bomaanslag (1994)

Analyse videobeelden gifgasaanval Ghouta

Imam Fethullah Gülen, CIA, Jihad-terrortisme en de Boston Bomaanslag

De aanval op de USS-Liberty, 45 jaar geleden

 

Enkele ‘VIP-pedofilienetwerken’-artikels

De Vlaamse MSM en politici geven niet thuis over VIP-pedofiienetwerken

De dood van Leon Brittan

William Hague en Kenneth Clarke stappen onverwacht op.